Απόψεις

Νοείται ομοσπονδία λυκο-προβάτων;

του Αντώνη Παπακωνσταντίνου

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ιδρύθηκε ως δήθεν ομοσπονδία «ισότιμων εταίρων».
Με την επίδειξη αλληλεγγύης μεταξύ των «ισότιμων εταίρων» η ανεργία έπληξε το 1/3 του Ελληνικού πληθυσμού.
Με νέα παρέμβαση των «ισότιμων εταίρων» οι (Ελληνο)Κύπριοι έχασαν το 10% των καταθέσεών τους.
Οι Γερμανοί, Φιλανδοί κλπ. δανείζουν τους «ισότιμους εταίρους» τους με όρους σκληρότερους από του τοκογλύφου Σάιλοκ στον «Έμπορο της Βενετίας».
Γενικά η συνεργασία μεταξύ κρατών «ισότιμων εταίρων» θυμίζει ολοένα και περισσότερο τη συμπεριφορά των Ναζί προς τις κατακτημένες Ευρωπαϊκές χώρες.  Σκέφτομαι μάλιστα αν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι «δανειστές» είναι κατά κύριο λόγο οι ίδιες χώρες που συνεργάστηκαν με τους ναζί στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο…
Κι εγώ ο αφελής Ευρωπαϊστής που κάποτε πίστεψα στο όνειρο της «Ενωμένης Ευρώπης» αντιλήφθηκα, αρκετά αργά είναι αλήθεια, πως είναι ακραία ουτοπία οποιαδήποτε συνεργασία ή «ομοσπονδία» ανάμεσα σε λύκους και πρόβατα…

(Δημοσιεύθηκε: 17/3/2013)

Πρόοδος η απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων;

Άρθρο ειδικού συνεργάτη της ΙΣΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ

Σύμφωνα με την τρόικα, την κα Μέρκελ και τους Έλληνες νεοφιλελεύθερους (όπως και να αυτοαποκαλούνται) η πλήρης απελευθέρωση των λεγόμενων κλειστών επαγγελμάτων αποτελεί εκσυγχρονισμό που θα ωφελήσει σημαντικά την ελληνική οικονομία και θα οδηγήσει σε νέες επενδύσεις.
Δηλαδή αν αυξηθεί ο αριθμός των ταξί, θα υπάρξει ανάλογη αύξηση του επιβατικού κοινού και νέες θέσεις εργασίας. Ποιος το πιστεύει αυτό, όταν καθημερινά βλέπουμε εκατοντάδες ταξί να περιφέρονται άδεια στην Αθήνα;
Αν αυξηθεί ο αριθμός των φαρμακείων θα έχουμε αντίστοιχη αύξηση των πωλήσεων φαρμάκων κι έτσι θα τονωθεί η φαρμακοβιομηχανία. Δηλαδή θα παίρνουμε όλοι φάρμακα είτε πάσχουμε από κάποια αρρώστια είτε όχι; Αν συμβεί αυτό, οι μόνες βέβαιες συνέπειες είναι ότι θα αυξηθεί η φαρμακευτική δαπάνη των ασφαλιστικών ταμείων και θα μειωθεί το προσδόκιμο επιβίωσης του πληθυσμού (από την πολυφαρμακία). Αλλά δεν πρόκειται να συμβεί. Τα ίδια ακριβώς φάρμακα θα πωλούνται και μάλιστα στις ίδιες τιμές, αφού η λεγόμενη απελευθέρωση δεν αφορά και στις τιμές.
Αν όμως είναι έτσι τα πράγματα, τότε προς τι η απελευθέρωση;
Ο λόγος είναι απλός: Η «απελευθέρωση» διευκολύνει διάφορους κεφαλαιούχους, Έλληνες ή ξένους, αεριτζήδες, επιχειρηματίες του εύκολου κέρδους να μπουν ανέξοδα σε νέες αγορές τις οποίες από «κλειστές» με χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους θα μετατρέψουν σε ολιγοπωλιακές χρησιμοποιώντας φθηνό εργατικό προσωπικό π.χ. μεταναστών.
Με τον τρόπο αυτό οι πρώην αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες θα αυξήσουν τα ποσοστά ανεργίας ή θα φτωχοποιηθούν εργαζόμενοι ως υπάλληλοι των καρτέλ «επενδυτών». Είναι η εξέλιξη της μεθοδολογίας με την οποία στο πρόσφατο παρελθόν εξαφανίστηκαν τα συνοικιακά παντοπωλεία και αντικαταστάθηκαν με αλυσίδες σουπερμάρκετ, που πουλάνε τρόφιμα αυτής της ποιότητας που όλοι γνωρίζουμε.
Δυστυχώς η απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων αποτελεί ένα τμήμα του νεοφιλελεύθερου μοντέλου, που συμβαδίζει με τη διαρκή υποβάθμιση της ποιότητας ζωής, τα μεταλλαγμένα τρόφιμα, τα διατροφικά σκάνδαλα, την ιατρική περίθαλψη των ασφαλιστικών εταιρειών, τη μετατροπή των πανεπιστημίων σε τεχνικές σχολές και τη χαμηλής ποιότητας διασκέδαση.
(Δημοσιεύθηκε: 24/7/2011)
-

Εσχάτη προδοσία η υπογραφή του μνημονίου;

του Παναγιώτη Αποστόλου

Πριν τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 ο Γεώργιος Παπανδρέου με στόχο την κατάληψη της εξουσίας είχε πολλές φορές προεκλογικό παραλήρημα και έταζε στον Ελληνικό λαό «λαγούς και πετραχήλια». Με σημαία το σύνθημα «λεφτά υπάρχουν» δεσμεύθηκε πως οι συντάξεις και οι μισθοί των εργαζομένων δεν θα μειωθούν αλλά θα γίνουν αυξήσεις που θα ακολουθούν τους δείκτες του πληθωρισμού. Επίσης εγγυήθηκε πως θα δημιουργήσει ένα κοινωνικό κράτος ευνομίας, δικαίου και ισοπολιτείας. Δήλωνε πως «θα ματώσει» αλλά θα πατάξει την διαφθορά σε όλα τα επίπεδα.
Όταν όμως ανέλαβε την πρωθυπουργία όχι μόνο δεν έκανε πράξη όσα υποσχέθηκε στον Ελληνικό λαό, αλλά συνειδητά επεδίωξε και κατόρθωσε (γιατί περί κατορθώματος πρόκειται) να οδηγήσει την οικονομία της χώρας σε σκόπιμη και επιδιωκόμενη χρεοκοπία προκειμένου ο ίδιος και η Κυβέρνησή του να συνάψει συμφωνία (μνημόνιο) με την Τρόικα και να βυθίσει την χώρα στην Εθνική, κοινωνική, οικονομική εξαθλίωση και τον Ελληνικό λαό στην ανέχεια, την φτώχεια και την απελπισία.
Όλοι γνωρίζαμε πως η χώρα ήταν σε άθλια οικονομική κατάσταση και απαιτείτο το νοικοκύρεμα της οικονομίας με δραστικά και άμεσα μέτρα αλλά όμως δεν είχε κανένα πρόβλημα δανεισμού. Μπορούσε παρά το μεγάλο χρέος να δανείζεται από τις διεθνείς αγορές άνετα και με πολύ λογικό επιτόκιο. Τα spreads, τα οποία προσδιορίζουν το ύψος του επιτοκίου ενός δανείου, ήταν τότε στις 134 μονάδες.
Ο σημερινός πρωθυπουργός όμως που γνώριζε – είχε ενημερωθεί επακριβώς από τον διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος - την πραγματικά άθλια οικονομική κατάσταση της χώρας και από την στιγμή που τα spreads ήταν χαμηλά αφού παρέμειναν στα ίδια επίπεδα μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου 2010, θα έπρεπε να προχωρήσει άμεσα σε δανεισμό από τις αγορές προς κάλυψη των τρεχουσών αναγκών της χώρας.
Όμως αυτός έχασε πολύτιμο χρόνο σε μια προσπάθειά του να πείσει τον λαό πως η προηγούμενη Κυβέρνηση και ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος τον κορόιδεψαν δίδοντάς του προεκλογικά, ψεύτικά στοιχεία για την κατάσταση της οικονομίας και έτσι δεν μπορούσε να υλοποιήσει άμεσα τις προεκλογικές εξαγγελίες.
Το επιχείρημα αυτό είναι τουλάχιστον απαράδεκτο και παιδαριώδες όταν το επικαλείται πρώην αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολίτευσης που διετέλεσε παλαιότερα πολλές φορές υπουργός και εξελέγη βουλευτής, πολλές τετραετίες, δηλαδή να μην γνωρίζει την οικονομική κατάσταση της χώρας.
Ακολούθως, ξεκίνησε η δυσφήμηση της χώρας με συνεχείς περιοδείες του Έλληνα Πρωθυπουργού που εξομολογείτο στους Ευρωπαίους ηγέτες πως «κυβερνά μια διεφθαρμένη χώρα» και του κ. Παπακωνσταντίνου που διατυμπάνιζε δεξιά και αριστερά πως η οικονομία μας θυμίζει «Τιτανικό».
Με όλες τις παραπάνω ενέργειες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποστήριξε μετά από έρευνά της, πως η συνεχής αυτή δυσφήμηση οδήγησε τους διεθνείς κερδοσκόπους και τοκογλύφους σε εκτίναξη των spreads, στο απίθανο ύψος των 850 μονάδων ώστε κατέστη απαγορευτικός ο δανεισμός της χώρας από τις διεθνείς αγορές. Διευκολύνθηκε δε το διαβρωτικό τους έργο με θύμα την Ελληνική οικονομία.
Έτσι ο κ. Παπανδρέου αντί να έχει ως πλεονέκτημα την τοποθέτηση του πιστολιού στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αυτός το παρέδωσε αμαχητί στους δανειστές μας και εκείνοι το τοποθέτησαν στον κρόταφο του Ελληνικού λαού.
Για να γίνει αντιληπτό και κατανοητό το πόσο κακό έκαναν ο πρωθυπουργός και ο υπουργός οικονομικών στη χώρα και στον Ελληνικό λαό με αυτές τις ενέργειες τους, θα αναφέρω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα:
Σκεφτείτε ότι ένας τραπεζίτης, ο οποίος κατέχει μία πολύ αξιόπιστη και εύρωστη οικονομικά τράπεζα, χάνει τα λογικά του και δηλώνει δημοσίως ότι η τράπεζά του είναι χρεοκοπημένη και ότι οι υπάλληλοί της την κλέβουν. Να είστε όλοι βέβαιοι ότι αυτή η τράπεζα μέσα σε μία μόνο εβδομάδα θα έχει χρεοκοπήσει, αφού όλοι μα όλοι οι καταθέτες της θα έχουν αποσύρει τις καταθέσεις τους και η τράπεζα θα μείνει «πανί με πανί».
Δυστυχώς αυτό ακριβώς έπραξε ο πρωθυπουργός μας και τελικά η χώρα βρέθηκε σε δεινή θέση μη μπορώντας να δανειοδοτηθεί από τις αγορές γιατί τα speads είχαν ήδη εκτιναχτεί και κατέφυγε στη σύναψη της δανειακής συμφωνίας με την τρόικα.
Έτσι για άλλη μια φορά η κυβέρνηση και ο κ. Παπανδρέου είπαν ψέματα στον Ελληνικό λαό, πως ψήφισαν την τερατώδη και μονομερή αυτή σύμβαση προκειμένου να πληρώσουν μισθούς και συντάξεις των πολιτών, ενώ απλά με τα 110 δις. ευρώ που πήραν δάνειο, ούτε ένα ευρώ δεν πήγε για την πληρωμή μισθών και συντάξεων ή για την παραγωγική ανάπτυξη της χώρας, αλλά πληρώθηκαν οι τόκοι και τα τοκοχρεολύσια προϋπαρχόντων δανείων και ομολόγων. Δηλαδή εξασφαλίσαμε τα χρήματα για να πληρωθούν τα πανωτόκια των διεθνών νταβατζήδων μας.
Την τρανή απόδειξη αυτών την έδωσε η επιτροπή της Eurostat, η οποία αναφέρει ότι το έλλειμμα του ΑΕΠ για τη χρήση 2009 της Ελλάδος είναι 15,6 με τους τόκους και το πρωτογενές, χωρίς τους τόκους, έλλειμμα μόνο 3,9 δηλαδή καλύτερο και από το έλλειμμα της Γερμανίας!
Μετά όλα τα παραπάνω, αποδεικνύεται πως η Κυβέρνηση εάν είχε στραφεί αμέσως μετά την εκλογή της προς τις διεθνείς αγορές δεν θα είχε κανένα πρόβλημα πληρωμής μισθών και συντάξεων παρ’ όλη τη σπατάλη στη διαχείριση του δημοσίου χρήματος, την αδυναμία πάταξης της φοροκλοπής, της φοροδιαφυγής του παραεμπορίου και του ελέγχου της μαύρης αδήλωτης εργασίας που η πάταξή τους ήταν προεκλογικές δεσμεύσεις της Κυβερνήσεως.
Η Κυβέρνηση του επαχθούς μνημονίου, της νέας τάξεως πραγμάτων και της παγκοσμιοποίησης είναι μία ανίκανη κυβέρνηση που καθημερινά βυθίζεται στον οχετό των ψεμάτων και των άθλιων ανεφάρμοστων εξαγγελιών της. Είναι η Κυβέρνηση που έχει επιφέρει την οικονομική και κοινωνική καταστροφή της κοινωνίας μας που μετά ενός χρόνου επιβολής του μνημονίου η Ελληνική οικονομία βρίσκεται σε πιο δεινή θέση από αυτή που ήταν πριν την υπαγωγή της.
Το ερώτημα πλέον που τίθεται καθημερινώς, όλο και πιο έντονα στον Ελληνικό λαό, είναι: «Η επιλογή της Κυβέρνησης, να υπογράψει η χώρα τους επαχθείς και δυσβάσταχτους οικονομικούς όρους της δανειακής σύμβασης χωρίς καν να διαπραγματευθεί αυτούς τους όρους, αλλά ταυτόχρονα να υποθηκεύσει τα Εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα και να παραιτηθεί ολοσχερώς οποιασδήποτε ασυλίας πηγάζει από νόμους ή συνθήκες, δηλαδή παραιτούμενη από οποιοδήποτε στοιχείο συνιστά Εθνική κυριαρχία, ήταν μονόδρομος;»
Μετά όμως τις αποκαλύψεις περί επανειλημμένων συναντήσεων του πρωθυπουργού της χώρας με τον Ντομινίκ Στρος Καν αρκετό χρονικό διάστημα πριν την υπαγωγή μας στο Δ.Ν.Τ., καταρρίπτονται όλες οι άλλες δικαιολογίες και ένα πλέον είναι το σίγουρο:
Ο πρωθυπουργός συνειδητά υπέγραψε το «μνημόνιο» το οποίο προετοίμαζε πριν από την ψήφισή του και ουσιαστικά κατήργησε πραξικοπηματικά την κοινοβουλευτική δημοκρατία, αφού ένα χρόνο μετά δεν το έχει φέρει στην Βουλή των Ελλήνων για επικύρωση (άξιο απορίας βέβαια είναι γιατί να υπόλοιπα κοινοβουλευτικά κόμματα δεν αντιδρούν) και επιπλέον προέβη σε βίαια Συνταγματική εκτροπή (άποψη κορυφαίων επιστημόνων της χώρας).
Σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα στο δεύτερο βιβλίο, ειδικό μέρος, πρώτο κεφάλαιο, προσβολές του πολιτεύματος, άρθρο 134, Εσχάτη προδοσία, άρθρο 2 αναφέρεται:
Α) Τιμωρείται με ισόβια ή πρόσκαιρη κάθειρξη όποιος επιχειρεί με βία ή απειλή βίας ή με σφετερισμό της ιδιότητάς του ως οργάνου του Κράτους να καταλύσει ή να αλλοιώσει ή να καταστήσει ανενεργό, διαρκώς ή προσκαίρως, το δημοκρατικό πολίτευμα που στηρίζεται στη λαϊκή κυριαρχία ή θεμελιώδεις αρχές ή θεσμούς του πολιτεύματος αυτού.
Β) Επιχειρεί με τα μέσα που αναφέρονται στο προηγούμενο εδάφιο και με τρόπο πρόσφορο να διαπράξει την ομαλή λειτουργία του πολιτεύματος, να αποστερήσει ή να παρακωλύσει τη Βουλή, την Κυβέρνηση ή τον Πρωθυπουργό από την ενάσκηση της εξουσίας που τους παρέχει το Σύνταγμα ή να τους εξαναγκάσει να εκτελέσουν ή να παραλείψουν πράξεις που απορρέουν από την εξουσία αυτή.
Το σίγουρο λοιπόν είναι πως το μνημόνιο δεν ήταν μονόδρομος και αυτό που πρέπει να αναζητηθεί πλέον είναι εάν ο Πρωθυπουργός της χώρας έχει υποπέσει στο αδίκημα της εσχάτης προδοσίας!
(Δημοσιεύθηκε: 22/5/2011)
-

Υπάρχει ελπίς;

Άρθρο ειδικού συνεργάτη της ΙΣΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ

Το περίφημο «μνημόνιο» απέτυχε παταγωδώς. Την αποτυχία παραδέχονται όσοι το εισηγήθηκαν (τρόικα, ΔΝΤ), όσοι το ψήφισαν (ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, Ντόρα Μπακογιάννη), όσοι το στήριξαν (δημοσιογράφοι κλπ.) και όσοι το υλοποίησαν (κυβέρνηση).
Αν υπήρχε κάποιος πολίτης, που απουσίαζε τον τελευταίο χρόνο σε άλλο πλανήτη ή είχε πέσει σε χειμερία νάρκη, και επέστρεφε ξαφνικά, θα τρόμαζε από τη σημερινή εικόνα της χώρας. Μέσα σε λίγους μήνες η ανεργία έχει αυξηθεί σε πρωτοφανή επίπεδα, οι επιχειρήσεις βάζουν λουκέτο η μια μετά την άλλη, ο πληθωρισμός καλπάζει, τα περίφημα spreads έχουν δεκαπλασιαστεί και οι αγορές προεξοφλούν την ολοκληρωτική πτώχευση ή την (ισοδύναμη) αναδιάρθρωση του χρέους.
Θα περίμενε λοιπόν κάποιος από τους εισηγητές, τους ψηφοφόρους, τους υποστηρικτές ή τους υλοποιητές του μνημονίου, που πριν λίγους μήνες μας ζητούσαν να υποβληθούμε σε βραχυχρόνιες θυσίες για να ανακάμψει η χώρα, να βγουν τώρα και να ζητήσουν δημόσια συγγνώμη για τις λανθασμένες εκτιμήσεις τους. Αντί γι αυτό ακούσαμε κατάπληκτοι την άποψη ότι το μνημόνιο ήταν καλό και τα αρνητικά αποτελέσματα οφείλονται στο ότι δήθεν δεν εφαρμόστηκε σωστά!
Περιμένουμε από τους εν λόγω φωστήρες να μας εξηγήσουν τι ακριβώς δεν εφαρμόστηκε σωστά. Δεν μειώθηκαν οι συντάξεις; Δεν κόπηκαν ο 13ος και ο 14ος μισθός; Δεν επιβλήθηκαν νέοι έμμεσοι και άμεσοι φόροι; Δεν αυξήθηκαν οι δικηγορικές αμοιβές με την «απελευθέρωση» και την επιβολή ΦΠΑ 23%, τόσο ώστε να αφαιρεθεί ουσιαστικά το δικαίωμα του φτωχού να ζητήσει το δίκιο του στα δικαστήρια;
Η αλήθεια είναι πως όλα αυτά έγιναν, το μνημόνιο εφαρμόστηκε, αλλά η χώρα οδηγήθηκε στην ουσιαστική χρεοκοπία. Ίσως μάλιστα το συμπέρασμα αυτό να ήταν ακριβέστερο αν διατυπωνόταν ως εξής: Επειδή το μνημόνιο εφαρμόστηκε, η χώρα οδηγήθηκε στη χρεοκοπία.
Και τώρα; Υπάρχει ελπίς; που λέει κι ο Σαμαράκης; Ή πλέον είναι πολύ αργά; Ίσως υπάρχει. Αλλά δεν πρέπει να καθυστερήσει άλλο. Είναι φανερό πως η λύση για την αποφυγή της οριστικής χρεοκοπίας είναι η άμεση λήψη μέτρων ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΩΝ απ’ αυτά που υπαγορεύει το μνημόνιο. Με άμεση μείωση της φορολογίας και λελογισμένες αυξήσεις μισθών. Μόνο έτσι θα επανέλθει το χαμόγελο στα χείλη των σκυθρωπών υπηκόων και θα κινηθεί η εσωτερική αγορά. Μόνο έτσι θα αυξηθούν τα φορολογικά έσοδα και οι εισφορές προς τα Ταμεία (Οι κλειστές επιχειρήσεις και οι άνεργοι καταβάλλουν μηδενικό φόρο και μηδενικές ασφαλιστικές εισφορές). Μόνο έτσι θα αρχίσουν να γίνονται μικρές ή μεγάλες επενδύσεις από ντόπιους κεφαλαιούχους, που σήμερα έχουν καταθέσει τα κεφάλαιά τους σε τράπεζες του εξωτερικού.
Αντίθετα οι φανταστικοί υποτιθέμενοι «επενδυτές» (Άραβες και άλλοι) θα απαιτήσουν την υπογραφή νέου μνημονίου ώστε, χωρίς να δαπανήσουν κεφάλαιο, να μπορέσουν να αποκτήσουν σημαντικές επιχειρήσεις και τεράστιας αξίας ελληνική γη.
(Δημοσιεύθηκε: 11/5/2011)
-

Δεν ήξεραν. Δεν ρώταγαν;

του Αντώνη Παπακωνσταντίνου

Είδαμε και ακούσαμε τελευταία κάποιους (μεγαλο)δημοσιογράφους, απ΄ αυτούς που διατυμπάνιζαν τόσους μήνες το «δεν υπήρχε άλλη λύση» να καταφέρονται σήμερα κατά του «μνημονίου», το οποίο κατά τους παλιότερους ισχυρισμούς τους θα έφερνε τα πρώτα θετικά οικονομικά αποτελέσματα μέσα στο 2011. Κάποιος θα μπορούσε δικαιολογημένα να πει για τους δημοσιογράφους αυτούς «Δεν ήξεραν. Δεν ρώταγαν;».
Ακόμα πιο προκλητικά εξαπολύθηκαν πρόσφατα βολές κατά της ασκούμενης μνημονιακής οικονομικής πολιτικής από κάποιους πολιτικούς άνδρες (διάβαζε: ΛΑΟΣ), που είχαν υπερψηφίσει στη Βουλή την επαχθή δανειακή σύμβαση. Φυσικά και για τους πολιτικούς αυτούς άνδρες ισχύει η ρύση «Δεν ήξεραν. Δεν ρώταγαν».
Τέλος κάποιοι πολίτες από λόγους ιδιοτέλειας ή συχνότερα αφέλειας υποστήριξαν άμεσα ή έμμεσα τα μέτρα καταβαράθρωσης της χώρας και τώρα «χτυπάνε το κεφάλι τους». Ακέραιο ισχύει και γι αυτούς το «Δεν ήξεραν. Δεν ρώταγαν;».
Είναι γνωστό ότι, παρά τις μειώσεις μισθών και την αύξηση της φορολογίας, το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξήθηκε το 2010 κατά 16,0%, ενώ η μέση ετήσια αύξηση τα προηγούμενα 9 χρόνια ήταν 2,6% !
Είναι φανερό πως οι προβλέψεις του μνημονίου, της τρόικας και του …συνεπώνυμού μου υπουργού Οικονομικών μέσα σε λίγους μήνες διαψεύστηκαν οικτρά. Ο πληθωρισμός έφτασε αισίως το 4,7% το 2010, ενώ το μνημόνιο πρόβλεπε 1,9%. Η οικονομική ανάπτυξη που δήθεν θα άρχιζε μέσα στο …Δεύτερο Εξάμηνο του 2011 κατέστη όνειρο απατηλό και η έναρξή της μετατίθεται για τη …Δευτέρα Παρουσία. Αντίθετα όλοι σήμερα συζητούν για «αναδιάρθρωση του χρέους» και «ελεγχόμενη χρεοκοπία».
Ενώ χρόνω όμως κάποιοι ούτε ήξεραν ούτε ρώταγαν, δεν έπαψαν να ακούγονται φωνές βοώντων εν τη ερήμω που γνώριζαν και πρόβλεπαν. Ήδη η ΙΣΟΠΟΛΙΤΕΙΑ, που δεν συντάσσεται από οικονομολόγους, είχε γράψει την 2/5/2010:
«Τα φρικτά οικονομικά μέτρα που έλαβαν οι δανειστές (Γερμανία/ΔΝΤ)και «συμφώνησε» ο πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου δεν πρόκειται να φέρουν οποιοδήποτε θετικό αποτέλεσμα στην οικονομική πορεία της χώρας. Το μέλλον προβλέπεται ζοφερό, όταν πολύ σύντομα θα ζήσουμε τη δεινή κατάσταση που στα οικονομικά περιγράφεται ως «στασιμοπληθωρισμός». Οι ικανότεροι Έλληνες θα μεταναστεύσουν (όσοι δεν έχουν ήδη μεταναστεύσει) και θα μείνουν τα «ρετάλια». Η Ελλάδα μας θα μεταβληθεί σε προτεκτοράτο.»
Υπήρχε όμως άλλος δρόμος; Η νέα κυβέρνηση της Ιρλανδίας προβαίνει ήδη σε αυξήσεις μισθών και μειώσεις της φορολογίας. Δεν γνωρίζω αν θα πετύχει. Όμως η κλασσική συνταγή του Δ.Ν.Τ. έχει δοκιμαστεί και αποτύχει κατ΄ επανάληψη. Ακόμα κι αν δεν ήξεραν οι υποψήφιοι σωτήρες έπρεπε να έχουν συμβουλευτεί την Αργεντινή και τις άλλες χώρες που είχαν δοκιμάσει το έδεσμα πριν παραγγείλουν.
(Δημοσιεύθηκε: 17/4/2011)
-

Πόσο αναγκαία ήταν η προσφυγή στο ΔΝΤ και το Μνημόνιο;

του Αντώνη Παπακωνσταντίνου

Σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία, την οποία υποστήριξαν εμπράκτως οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, του ΛΑΟΣ και η κα Ντόρα Μπακογιάννη και μηρυκάζουν τα μεγάλα μέσα μαζικής ενημέρωσης, η προσφυγή στον επαχθή δανεισμό ΔΝΤ-ΕΕ που έγινε γνωστός με την κατ΄ευφημισμόν ονομασία «μηχανισμός στήριξης» ήταν μονόδρομος. Είναι το γνωστό «δεν υπήρχε άλλη λύση», ρήση που αποτελεί κατά λέξη μετάφραση του κατά τ’ άλλα παλιομοδίτικου Θατσερικού «there is no alternative».
Είναι όμως αλήθεια πως η Ελλάδα είναι η πιο υπερχρεωμένη χώρα της ευρωζώνης, όπως επιμένει η προπαγάνδα; Η άποψη αυτή επαληθεύεται αν αναφερθούμε μόνο στο δημόσιο χρέος, δηλ. είναι αλήθεια ότι το ελληνικό δημόσιο είναι υπερχρεωμένο. Αντίθετα το συνολικό χρέος της χώρας (ιδιωτικό και δημόσιο) είναι το χαμηλότερο μεταξύ 6 ευρωπαϊκών χωρών (της Γερμανίας συμπεριλαμβανομένης), όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα.
ΠΙΝΑΚΑΣ. Συνολικό χρέος δημόσιο – ιδιωτικό. Προβλέψεις 2010.
Χώρα
Συνολικό Χρέος
Δημόσιο Χρέος
Ιδιωτικό Χρέος
Ελλάδα
252%
128,90
123,1%
Γερμανία
285%
76,70

208,3%

Ιταλία
315%

116,70

198,3%
Γαλλία
323%

82,50

240,5%
Πορτογαλία
323%

84,60

238,4%
Μ. Βρετανία
466%

80,00

386,0%
Πηγή: Συνδυασμός στοιχείων από Κομισιόν, McKinsey Global Institute και μελέτη της Deutsche Bank, σύμφωνα με την οποία το ιδιωτικό χρέος της Ελλάδας είναι 123% του ΑΕΠ, ενώ της Πορτογαλίας 239%. Ο πίνακας έχει σχεδιαστεί από τον οικονομολόγο Β. Βιλιάρδο (viliardos@kbanalysis.com) και δημοσιεύεται με την άδειά του.
Από τη μελέτη του πίνακα γίνεται φανερό πως το μέγεθος του ελληνικού χρέους δεν δικαιολογεί κατ’ αρχήν την προσφυγή στο ΔΝΤ, όπως κανείς Ιταλός δεν έχει σκεφθεί την περίπτωση να προσφύγει η Ιταλία στο ΔΝΤ. Η προσφυγή όμως έγινε «μονόδρομος» όταν με κάποιες διαδικασίες αυξήθηκαν υπέρμετρα τα spreads, κατάσταση που οι περισσότεροι αναλυτές παραδέχονται ότι είναι κατευθυνόμενη κρίση δανεισμού.
Κρίνοντας όσο γίνεται περισσότερο αντικειμενικά, τα υπάρχοντα στοιχεία δεν δικαιολογούν τη θέση πως η προσφυγή στο «μηχανισμό» του ΔΝΤ με τα επαχθή μέτρα που συνεπάγεται θα βοηθήσει στην επίλυση του οικονομικού προβλήματος της χώρας. Αντίθετα θα το διογκώσει.
Άλλωστε τα μέτρα που επιβάλλονται από το «μνημόνιο» δεν συνέβαλαν ως σήμερα ούτε κατ’ ελάχιστο στην ανόρθωση της οικονομίας. Αντίθετα η ανεργία αυξάνεται και η αγορά στενάζει με καινούργια λουκέτα να μπαίνουν καθημερινά σε πάλαι ποτέ υγιείς επιχειρήσεις.
Κάποια από τα μέτρα του μνημονίου, που φαίνεται να έχουν προαποφασιστεί, δεν αυξάνουν τα δημόσια έσοδα ούτε περιορίζουν τις δαπάνες και κατά τη γνώμη μου αποσκοπούν μόνο στη μείωση εισοδήματος εργαζομένων και συνταξιούχων, δηλ στην περίφημη «αναδιανομή πλούτου», αλλά με την αντίστροφη φορά απ’ αυτή που υποτίθεται πως εννοούν όσοι μεταχειρίζονται τη φράση.
Αλήθεια ποιός οικονομολόγος μπορεί να μου εξηγήσει πόσο θα συμβάλει στη μείωση του δημόσιου ελλείμματος ή του δημόσιου χρέους το κλείσιμο του φαρμακείου της γειτονιάς μου ή ο εξαναγκασμός του ταξιτζή που μένει στο ισόγειο να εργάζεται με μισθό πείνας στην πολυεθνική που θα αγοράσει έναντι πινακίου φακής το ταξί του; (Οι ενέργειες αυτές περιγράφονται στο μνημόνιο ως «απελευθέρωση κλειστών επαγγελμάτων» και «προσέλκυση επενδυτών»).
(Δημοσιεύθηκε: 21/7/2010)
-

Οι Έλληνες και το ψεύτικο όραμα της Ευρωπαϊκής αλληλεγγύης

του Αντώνη Παπακωνσταντίνου

Όταν η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή πέτυχε την ένταξη της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι περισσότεροι Έλληνες, άλλος φανερά άλλος κρυφά, ελπίσαμε ότι τα βάσανα και οι απειλές του παρελθόντος είχαν πάρει οριστικό τέλος. Άλλωστε το όραμα των ιδρυτών της, πολιτικών με αξία και όραμα, ήταν η σταδιακή μετεξέλιξη της Ευρωπαϊκής Κοινής Αγοράς (μετέπειτα ΕΟΚ και σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης) στις «Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης», στην ενωμένη «Ευρώπη των πολιτών και των λαών».
Όταν η κυβέρνηση του Κ. Σημίτη πέτυχε την ένταξη της χώρας στην ευρωζώνη χαρήκαμε και πάλι, γιατί πιστέψαμε πως έτσι γινόταν ένα επιπλέον βήμα για την Ευρωπαϊκή ενοποίηση. Υπήρξαν και ενστάσεις. Η συμμόρφωση με τα κριτήρια του Μάαστριχ ήταν εικονική και είχε γίνει εκτεταμένη χρήση της λεγόμενης «δημιουργικής λογιστικής», αλλά κοινό μυστικό ήταν πως έτσι λειτούργησαν οι περισσότερες χώρες. Το σημαντικότερο όμως πρόβλημα ξεκινούσε από το γεγονός ότι η πολιτική ηγεσία της Ευρώπης εκείνη την εποχή, ήδη ήταν μικρότερου βεληνεκούς από τους ιδρυτές της.
Δέκα χρόνια μετά η Ελλάδα, μέλος της ευρωζώνης, βρέθηκε μπροστά σε μια σοβαρή οικονομική κρίση, η οποία είναι σε σημαντικό βαθμό τεχνητή. Το ισοζύγιο πληρωμών της χώρας είναι ελλειμματικό. Ελλειμματικό όμως ήταν και τα προηγούμενα χρόνια. Ελλειμματικό ήταν κι όταν ενταχθήκαμε.
Οι «ειδικοί» λένε ότι, εκτός από το έλλειμμα, είναι πολύ μεγάλο το δημόσιο χρέος. Όμως σοβαροί ανεξάρτητοι οικονομικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι το χρέος, ως ποσοστό του ΑΕΠ, ήταν το ίδιο και το 2000, όταν η χώρα εντάχθηκε στην ευρωζώνη.
Φαίνεται όμως ότι το κύριο σημερινό πρόβλημα της Ευρώπης είναι το πολιτικό ανάστημα των ηγετών της. Η πρόοδος είναι φθίνουσα και οι μεγάλοι ηγέτες του παρελθόντος εξέλιπαν οριστικά μαζί με το όραμα της Ευρωπαϊκής (πολιτικής και οικονομικής) ενοποίησης.
Μέσα στη γενική μετριότητα κάποιοι αισθάνθηκαν εθνικά ανώτεροι των υπολοίπων και μετά την ενοποίηση των δύο Γερμανιών άρχισε να διαφαίνεται, φανερά ή συγκαλυμμένα, η ηγεμονική τάση της νέας Γερμανίας. Η χώρα αυτή, κυρίως σήμερα υπό την ηγεσία της Ανατολικογερμανίδας κας Μέρκελ, εμφανίζει παγκόσμιες επεκτατικές τάσεις ή όπως κάποιοι υποστηρίζουν «βαδίζει για την εκπλήρωση του ναζιστικού ονείρου της χωρίς τη χρήση στρατιωτικών μέσων» (http://www.sofokleous10.gr 30/4/2010).
Γερμανοί δημοσιογράφοι αποκαλούν περιφρονητικά «γουρούνια» (PIGS) τις χώρες του Ευρωπαϊκού νότου, που όμως αποτελούν την κύρια πελατεία των εξαγωγών της Γερμανίας (στην περίπτωση αυτή ο πελάτης δεν έχει πάντα δίκιο). Ειδικά η Ελλάδα δυσφημείται ως άκρως διεφθαρμένη κοινωνία γιατί κάποιοι αξιωματούχοι της δωροδοκούνται, χωρίς να αξιολογείται το γεγονός ότι η ύπαρξη δωροδοκούμενου προϋποθέτει την ύπαρξη δωροδοκούντος (βλέπεSiemens κλπ.), που έχει ισόποση ευθύνη και του οποίου η εταιρεία, η χώρα και η κοινωνία είναι αντικειμενικά εξίσου διεφθαρμένες. Έτσι η έλλειψη της αναμενόμενης κοινοτικής αλληλεγγύης σιγά-σιγά εξέλιπε μαζί με τους ιδρυτές της ενωμένης (;) Ευρώπης.
Η προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή του νεώτερου, πνιγμένη μέσα στα οικονομικά σκάνδαλα και στην αδυναμία της να πραγματοποιήσει έστω και μερικά την προεκλογική της δέσμευση περί επανίδρυσης του κράτους, αποχώρησε εσπευσμένα παραχωρώντας την εξουσία στη σημερινή, η οποία ξεκίνησε τη θητεία της με υποσχέσεις για αυξήσεις μισθών στο δημόσιο ενώ ταυτοχρόνως υποστήριζε ότι η χώρα βρίσκεται στα όρια της χρεοκοπίας! Ακολούθησε μάλιστα το λαμπρό παράδειγμα του κ. Αλογοσκούφη για «ειλικρινή απογραφή» του ελλείμματος, ενώ ο σοφός πρόγονος είχε τονίσει πως «το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού».
Δεν γνωρίζουμε μέσα από ποιες διαδικασίες η νέα διακυβέρνηση αύξησε δραματικά το έλλειμμα και τελικά με την ενθάρρυνση, την προτροπή, την απαίτηση ή τη δυσθυμία της κας Μέρκελ ζήτησε «πακέτο» οικονομικής ενίσχυσης από το ΔΝΤ και την Ε.Ε.
Κι όμως, όπως υποστηρίζουν σοβαροί οικονομικοί αναλυτές, το «πακέτο» δεν ήταν η μοναδική λύση. Αν η Ε.Ε. είχε εξ αρχής ταχθεί στο πλευρό της Ελλάδος, όπως αναμενόταν στα πλαίσια της αλληλεγγύης, αγοράζοντας ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, οι τιμές τους θα αυξάνονταν και τα «spreads» καθώς και τα ασφάλιστρά τους (CDS) θα μειώνονταν. Όμως η Ε.Ε. (διάβαζε: Γερμανία) δεν είχε κανένα τέτοιο σκοπό. Αντίθετα, σκοπός της ήταν η ηγεμονία που βασίζεται στην εξαθλίωση των οικονομικά ασθενέστερων.
Έτσι σήμερα, μετά από σωρεία λαθών ή ηθελημένων λαθών της ελληνικής κυβέρνησης είμαστε και πάλι εδώ υπό διπλή κατοχή από τη Γερμανία και το ΔΝΤ και μάλιστα χωρίς να δώσουμε καμιά μάχη. Σύμφωνα με τον οικονομολόγο Β. Βιλιάρδο το γεγονός αντιστοιχεί με παράδοση της Ελλάδος στους Ιταλούς το 1940 «πριν ο εχθρός πλησιάσει στα σύνορα» από την ηγεσία της χώρας (ευτυχώς όχι από τους πολίτες).
Τα φρικτά οικονομικά μέτρα που έλαβαν οι δανειστές (Γερμανία/ΔΝΤ) και «συμφώνησε» ο πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου δεν πρόκειται να φέρουν οποιοδήποτε θετικό αποτέλεσμα στην οικονομική πορεία της χώρας. Το μέλλον προβλέπεται ζοφερό, όταν πολύ σύντομα θα ζήσουμε τη δεινή κατάσταση που στα οικονομικά περιγράφεται ως «στασιμοπληθωρισμός». Οι ικανότεροι Έλληνες θα μεταναστεύσουν (όσοι δεν έχουν ήδη μεταναστεύσει) και θα μείνουν τα «ρετάλια». Η Ελλάδα μας θα μεταβληθεί σε προτεκτοράτο. Κι όσοι από μας ελπίσαμε στην «Ευρώπη των πολιτών και των λαών» μένουμε να παρατηρούμε την ολοκληρωτική διάψευση του οράματός μας, καθώς στα κοιμητήρια τρίζουν τα κόκαλα του Ντε Γκωλ, του Αντενάουερ και του Σένι.
(Δημοσιεύθηκε: 2/5/2010)
-

Όλοι φάγαμε;

Η παρακάτω επιστολή στάλθηκε και μεταδόθηκε από το ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΪ ως απάντηση στη συνήθη "καραμέλα" των ΜΜΕ ότι "πρέπει όλοι να πληρώσουμε, γιατί όλοι κάτι φάγαμε τόσα χρόνια".
-
Αγαπητέ κ. Πορτοσάλτε,
Αντιλαμβάνομαι ότι οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ έχουν σοβαρό συμφέρον να στηρίξουν την παρούσα και (λιγότερο) την προηγούμενη πολιτική κατάσταση.
Δεν θεωρώ όμως ηθικό ως δημοσιογράφος να χρησιμοποιείτε λαϊκισμούς του τύπου «όλοι κάτι φάγαμε» και να εννοείτε όχι τον εαυτό σας αλλά τους ακροατές.
Γι αυτό θα πρέπει να γίνετε σαφέστερος και να εξηγήσετε στους ακροατές πόσα ακριβώς «έφαγαν» ο άνεργος - απολυμένος από τη δουλειά του και ο μικροεπαγγελματίας που αναγκάστηκε να κλείσει την επιχείρησή του λόγω αθέμιτου ανταγωνισμού του ευνοημένου από το κράτος μεγαλοκεφαλαιούχου.
Δυο λόγια για την προσωπική μου περίπτωση:
Με την εφαρμογή το 1985 του ΕΣΥ (όπως ονομάστηκε η επίσημη καθιέρωση του «φακελακίου») απολύθηκα με νόμο χωρίς αποζημίωση από το νοσοκομείο που δούλευα.
Σήμερα στο λεγόμενο «ιδιωτικό» τομέα υγείας έχω ως ανταγωνιστές τις «μεγάλες» αλυσίδες των εισηγμένων στο χρηματιστήριο «διαγνωστικών κέντρων», που παρέχουν τελευταίας ποιότητας περίθαλψη και φυσικά θα κλείσουν την ίδια ημέρα αν κάποτε το ΙΚΑ και οι άλλοι καταχρεωμένοι ασφαλιστικοί φορείς αποφασίσουν να κάνουν δικά τους εργαστήρια και ιατρεία για να μειώσουν το κόστος παροχής υγείας.  (Αλλά δεν θα το κάνουν. Αντίθετα θα αυξήσουν τις εισφορές εργαζομένων και εργοδοτών.  Έτσι θα οδηγήσουν σε κλείσιμο ακόμα μερικές επιχειρήσεις και θα αυξήσουν τον αριθμό των ανέργων).
Άρα δεν «φάγαμε όλοι».  Το κόστος όμως θα πληρώσουν κυρίως αυτοί που δεν έφαγαν, αλλά δεν έχουν δικά τους ΜΜΕ και τη δυνατότητα να εξαπατήσουν τους πολίτες, ώστε να γίνουν «πλειοψηφία» στις εκλογές.
Κατά τ΄ άλλα «Καλή Χρονιά» (τρόπος του λέγειν).
Αντώνης Παπακωνσταντίνου
Γιατρός Πνευμονολόγος
-
(Διαβάστηκε στην πρωινή εκπομπή του Άρη Πορτοσάλτε στο ραδιοσταθμό ΣΚΑΪ την Παρασκευή 5/2/2010)
-

Προηγούμενη: Η ταυτότητά μας
Επόμενη: Κυνικά